Hafnium (Hf)
transition-metalSolid
ప్రామాణిక పరమాణు భారం
178.49 uఎలక్ట్రాన్ విన్యాసం
[Xe] 6s2 4f14 5d2ద్రవీభవన స్థానం
2232.85 °Cమరుగు స్థానం
4602.85 °Cసాంద్రత
1.33e+4 kg/m³ఆక్సీకరణ స్థితులు
−2, 0, +1, +2, +3, +4విద్యుదృణాత్మకత (పాలింగ్)
1.3అయనీకరణ శక్తి (1వ)
6.82507 eVఆవిష్కరణ సంవత్సరం
1911పరమాణు వ్యాసార్థం
155 pmవివరాలు
Hafnium is a dense, corrosion-resistant transition metal in group 4, chemically close to zirconium. It occurs almost entirely with zirconium minerals and is difficult to separate because the two elements have similar ionic sizes and chemistry. A defining technological feature is its very large thermal-neutron absorption cross section, which contrasts with zirconium's low absorption and makes high-purity separation important for nuclear applications.
Hafnium is a ductile metal with a brilliant silver luster. Its properties are considerably influenced by presence of zirconium impurities. Of all the elements, zirconium and hafnium are two of the most difficult to separate. Although their chemistry is almost identical, the density of zirconium is about half of hafnium. Very pure hafnium has been produced, with zirconium being the major impurity.
Hafnium has been successfully alloyed with iron, titanium, niobium, tantalum, and other metals. Hafnium carbide is the most refractory binary composition known, and the nitride is the most refractory of all known metal nitrides (m.p. 3310C). At 700 degrees C hafnium rapidly absorbs hydrogen to form the composition HfH1.86.
Hafnium is resistant to concentrated alkalis, but at elevated temperatures reacts with oxygen, nitrogen, carbon, boron, sulfur, and silicon. Halogens react directly to form tetrahalides.
The name derives from the Latin hafnia for Copenhagen. An element named celtium was erroneously claimed to have been discovered in 1911 by the French chemist Georges Urbain in rare earth samples, until the Danish physicist Niels Bohr, predicted hafnium's properties using his theory of electronic configuration of the elements. Bohr argued that hafnium would not be a rare earth element, but would be found in zirconium ore. Hafnium was discovered by the Dutch physicist Dirk Coster and the Hungarian physicist George von Hevesy in 1923, while working at Bohr's Institute in Copenhagen.
Hafnium was discovered by Dirk Coster, a Danish chemist, and George Charles de Hevesy, a Hungarian chemist, in 1923. They used a method known as X-ray spectroscopy to study the arrangement of the outer electrons of atoms in samples of zirconium ore. The electron structure of hafnium had been predicted by Niels Bohr and Coster and Hevesy found a pattern that matched. Hafnium is difficult to separate from zirconium and is present in all of its ores. It is obtained with the same methods used to extract zirconium.
From Hafinia, the Latin name for Copenhagen. Many years before its discovery in 1923 (credited to D. Coster and G. von Hevesey), Hafnium was thought to be present in various minerals and concentrations. On the basis of the Bohr theory, the new element was expected to be associated with zirconium.
It was finally identified in zircon from Norway, by means of X-ray spectroscope analysis. It was named in honor of the city in which the discovery was made. Most zirconium minerals contain 1 to 5 percent hafnium.
It was originally separated from zirconium by repeated recrystallization of the double ammonium or potassium fluorides by von Hevesey and Jantzen. Metallic hafnium was first prepared by van Arkel and deBoer by passing the vapor of the tetraiodide over a heated tungsten filament. Almost all hafnium metal now produced is made by reducing the tetrachloride with magnesium or with sodium (Kroll Process).
Pure hafnium is a lustrous, silvery-gray metal. It is solid and ductile under ordinary conditions and develops a thin protective oxide film in air. Finely divided hafnium can be much more reactive than bulk metal.
Hafnium is used chiefly where neutron absorption or high-temperature stability is valuable. Metallic hafnium is used in control rods and other neutron-absorbing components in some nuclear reactors. Hafnium-containing superalloys and refractory alloys can improve high-temperature strength and oxidation resistance. Hafnium dioxide, HfO₂, is used as a high-k dielectric material in semiconductor devices, replacing or supplementing silicon dioxide in advanced gate stacks. Hafnium compounds also appear in specialty ceramics, optical coatings, and catalysts, but these uses are smaller than zirconium-related industrial chemistry.
Hafnium is a good absorber of neutrons and is used in the control rods of nuclear reactors. Hafnium is also used in vacuum tubes as a getter, a material that combines with and removes trace gases from vacuum tubes. Hafnium has been used as an alloying agent in iron, titanium, niobium and other metals.
Melting near 3890°C, hafnium carbide (HfC) has the highest melting point of any known two-element compound. Hafnium nitride (HfN) also has a high melting point, around 3305°C. Other hafnium compounds include: hafnium chloride (HfCl4), hafnium fluoride (HfF4) and hafnium oxide (HfO2).
Because the element not only has a good absorption cross section for thermal neutrons (almost 600 times that of zirconium), but also excellent mechanical properties and is extremely corrosion-resistant, hafnium is used for reactor control rods. Such rods are used in nuclear submarines.
Hafnium is used in gas-filled and incandescent lamps, and is an efficient getter for scavenging oxygen and nitrogen.
Isotopes in Geochronology
Some 176Hf is radiogenic as a result of it being formed as a product of beta decay of radioactive 176Lu (half-life of 3.73×1010 years) [301] G. Faure. Principles of Isotope Geology, 2nd Edition. p. 608. Wiley, New York (1986).. Thus, relations between the isotope-amount ratiosn(176Hf)/n(177Hf) and n(176Hf)/n(176Lu) have been used to determine the ages of minerals and rocks. Because of the long half-life of 176Lu, these ratios have been used in geochronology studies that document some of the oldest rocks in the Solar System and on Earth (Fig. IUPAC.72.1).
Hafnium isotopic compositions of terrestrial materials evolved differently depending on the relative rates of 176Hf production. Geologists can use calculated lutetium-hafnium ages and the initial isotope-amount ratio n(176Hf)/n(177Hf) along with other isotopic data from the oldest rocks in the Earth to infer that the Earth’s crust differentiated within the first few hundred million years after condensation of the oldest solid matter in the Solar System [502] E. Scherer, C. Münker, K. Mezger. Science293, 683 (2001)..
Radioactive 182Hf decays to 182W with a half-life of 8.9×106 years, which is much less than the age of meteorites and the Earth. Therefore, measurements of the amounts of hafnium and tungsten isotopes in meteorites and terrestrial samples reveal the earlier presence of 182Hf. As a result, this provides information about chemical differentiation and evolution of the early Solar System [503] T. Kleine, M. Touboul, B. Bourdon, F. Nimmo, K. Mezger, H. Palme, S. B. Jacobsen, Q. Z. Yin, A. N. Halliday. Geochim. Cosmochim. Acta73, 5150 (2009)., [504] A. Schersten. Re-Os, Pt-Os and Hf-W Isotopes and Tracing the Core in Mantle Melts, MantlePlumes.org (2014), Feb. 25; http://www.mantleplumes.org/Os-W.html..
Hafnium chemistry is dominated by the +4 oxidation state, reflecting the stable Hf⁴⁺ ion and strong bonding to oxygen, halides, and other hard donor atoms. Hafnium dioxide, HfO₂, is a refractory, chemically durable oxide with high dielectric constant. Hafnium tetrachloride, HfCl₄, is a volatile moisture-sensitive chloride used in purification and chemical vapor or atomic layer deposition chemistry. Organometallic and amide precursors such as tetrakis(dimethylamido)hafnium, Hf[N(CH₃)₂]₄, are important for thin-film deposition. Lower oxidation states exist but are less common and often require specialized conditions.
See more information at the Hafnium compound page.
Bulk hafnium metal is generally of low acute chemical toxicity, but metal dust or powder can ignite and should be treated as a combustible solid. Hafnium compounds vary in hazard; soluble salts, halides, and organometallic precursors may be corrosive, moisture-sensitive, or toxic by inhalation or skin contact. Hafnium is not naturally radioactive in ordinary material, but reactor-exposed hafnium may contain activation products that require radiological control.
Finely divided hafnium is pyrophoric and can ignite spontaneously in air. Care should be taken when machining the metal or when handling hot sponge hafnium.
Hafnium is a trace lithophile element and follows zirconium in igneous rocks, sands, and resistant minerals. It is commonly hosted in zircon, ZrSiO₄, where hafnium substitutes for zirconium. The element has low mobility in most surface environments because its oxides and silicate-hosted forms are sparingly soluble. It has no known biological role, and environmental concentrations are normally controlled by the distribution and weathering resistance of zirconium minerals.
Hafnium is not usually mined as a primary product. It is recovered during the processing of zirconium minerals, especially when nuclear-grade zirconium is purified to remove neutron-absorbing impurities. Separation from zirconium is the central cost and supply constraint, commonly involving solvent extraction or related chemical fractionation followed by conversion to metal or compounds. Demand is concentrated in nuclear control materials, semiconductor precursors, and specialized high-temperature alloys. Supply is therefore tied to zirconium processing capacity and to the need for very low-hafnium zirconium in reactor fuel cladding, rather than to abundant independent hafnium ores.
Obtained from mineral zircon or baddeleyite.
Hafnium is a heavy element made mainly by neutron-capture processes in earlier generations of stars, with contributions from both slow and rapid neutron capture. It is far less abundant cosmically than lighter rock-forming elements. In planetary materials it behaves as a refractory lithophile element, condensing into high-temperature solids and concentrating with zirconium-bearing minerals rather than in metallic cores or volatile phases.
- Hafnium was one of the last stable elements to be identified in nature.
- Its name comes from Hafnia, the Latin name for Copenhagen.
- Zircon can contain enough hafnium to make separation important even when hafnium is not the desired product.
- Hafnium and zirconium are chemically so similar that early analytical work often missed hafnium.
- Hafnium carbide and tantalum hafnium carbide are noted for extremely high melting behavior.
చిత్రాలు
లక్షణాలు
భౌతిక
- పరమాణు వ్యాసార్థం (అనుభవాధారిత)
- 155 pm అన్ని మూలకాల పరమాణు వ్యాసార్థం (అనుభవాధారిత) పోల్చండి →
- సంయోజనీయ వ్యాసార్థం
- 175 pm అన్ని మూలకాల సంయోజనీయ వ్యాసార్థం పోల్చండి →
- వాన్ డర్ వాల్స్ వ్యాసార్థం
- 212 pm అన్ని మూలకాల వాన్ డర్ వాల్స్ వ్యాసార్థం పోల్చండి →
- లోహ వ్యాసార్థం
- 144 pm అన్ని మూలకాల లోహ వ్యాసార్థం పోల్చండి →
- సాంద్రత
- 1.33 × 104 kg/m³ అన్ని మూలకాల సాంద్రత పోల్చండి →
- మోలార్ ఘనపరిమాణం
- 0.0136 L/mol
- STP వద్ద దశ
- ఘనం అన్ని మూలకాల STP వద్ద దశ పోల్చండి →
- ద్రవీభవన స్థానం
- 2232.85 °C అన్ని మూలకాల ద్రవీభవన స్థానం పోల్చండి →
- మరుగు స్థానం
- 4602.85 °C అన్ని మూలకాల మరుగు స్థానం పోల్చండి →
- ఉష్ణ వాహకత
- 23 W/(m·K) అన్ని మూలకాల ఉష్ణ వాహకత పోల్చండి →
- విశిష్ట ఉష్ణ సామర్థ్యం
- 0.144 J/(g·K) అన్ని మూలకాల విశిష్ట ఉష్ణ సామర్థ్యం పోల్చండి →
- మోలార్ ఉష్ణ సామర్థ్యం
- 25.73 J/(mol·K) అన్ని మూలకాల మోలార్ ఉష్ణ సామర్థ్యం పోల్చండి →
- స్ఫటిక నిర్మాణం
- షట్కోణీయ సన్నిహిత అమరిక అన్ని మూలకాల స్ఫటిక నిర్మాణం పోల్చండి →
రసాయన
- విద్యుదృణాత్మకత (పాలింగ్)
- 1.3 అన్ని మూలకాల విద్యుదృణాత్మకత (పాలింగ్) పోల్చండి →
- విద్యుదృణాత్మకత (అలెన్)
- 1.16
- ఎలక్ట్రాన్ బంధుత్వం
- 0.178 eV
- అయనీకరణ శక్తి (1వ)
- 6.82507 eV అన్ని మూలకాల అయనీకరణ శక్తి (1వ) పోల్చండి →
- అయనీకరణ శక్తి (2వ)
- 14.61005 eV అన్ని మూలకాల అయనీకరణ శక్తి (2వ) పోల్చండి →
- అయనీకరణ శక్తి (3వ)
- 22.550078 eV అన్ని మూలకాల అయనీకరణ శక్తి (3వ) పోల్చండి →
- అయనీకరణ శక్తి (4వ)
- 33.370115 eV అన్ని మూలకాల అయనీకరణ శక్తి (4వ) పోల్చండి →
- అయనీకరణ శక్తి (5వ)
- 68.370235 eV అన్ని మూలకాల అయనీకరణ శక్తి (5వ) పోల్చండి →
- ఆక్సీకరణ స్థితులు
- −2, 0, +1, +2, +3, +4 అన్ని మూలకాల ఆక్సీకరణ స్థితులు పోల్చండి →
- సంయోజక ఎలక్ట్రాన్లు
- 4 అన్ని మూలకాల సంయోజక ఎలక్ట్రాన్లు పోల్చండి →
- ఎలక్ట్రాన్ విన్యాసం
- [Xe] 6s2 4f14 5d2
ఉష్ణగతిక
- ద్రవీభవన ఉష్ణం
- 0.26667358 eV అన్ని మూలకాల ద్రవీభవన ఉష్ణం పోల్చండి →
- బాష్పీభవన ఉష్ణం
- 5.959476 eV అన్ని మూలకాల బాష్పీభవన ఉష్ణం పోల్చండి →
- ఉత్పతన ఉష్ణం
- 6.436234 eV
- పరమాణీకరణ ఉష్ణం
- 6.436234 eV
- పరమాణీకరణ ఎంథాల్పీ
- 6.409286 eV
కేంద్రక
- ప్రోటాన్లు
- 72 అన్ని మూలకాల ప్రోటాన్లు పోల్చండి →
- న్యూట్రాన్లు
- 108 అన్ని మూలకాల న్యూట్రాన్లు పోల్చండి →
- తెలిసిన సమస్థానికాలు
- 38 అన్ని మూలకాల తెలిసిన సమస్థానికాలు పోల్చండి →
- స్థిరమైన సమస్థానికాలు
- 4 అన్ని మూలకాల స్థిరమైన సమస్థానికాలు పోల్చండి →
- అత్యంత స్థిరమైన సమస్థానికం
- Hf-180
- ఆవిష్కరణ సంవత్సరం
- 1911
సమృద్ధి
- సమృద్ధి (భూపటలం)
- 3 mg/kg అన్ని మూలకాల సమృద్ధి (భూపటలం) పోల్చండి →
- సమృద్ధి (సముద్రం)
- 7 × 10−6 mg/L అన్ని మూలకాల సమృద్ధి (సముద్రం) పోల్చండి →
స్ఫటిక నిర్మాణం
- జాలక స్థిరాంకం a
- 320 pm
ఎలక్ట్రానిక్ నిర్మాణం
- ప్రతి కక్ష్యలో ఎలక్ట్రాన్లు
- 2, 8, 18, 32, 10, 2 అన్ని మూలకాల ప్రతి కక్ష్యలో ఎలక్ట్రాన్లు పోల్చండి →
గుర్తింపులు
- CAS సంఖ్య
- 7440-58-6 అన్ని మూలకాల CAS సంఖ్య పోల్చండి →
- టర్మ్ సంకేతం
- 3F2
- InChI
- InChI=1S/Hf
- InChI కీ
- VBJZVLUMGGDVMO-UHFFFAOYSA-N
ఎలక్ట్రాన్ విన్యాసం కొలవబడినది
Hf: 4f¹⁴ 5d² 6s²[Xe] 4f¹⁴ 5d² 6s²1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p⁶ 3d¹⁰ 4s² 4p⁶ 4d¹⁰ 5s² 5p⁶ 4f¹⁴ 5d² 6s²పరమాణు నమూనా
సమస్థానికాలు న్యూట్రాన్ల సంఖ్య, ద్రవ్యరాశి, స్థిరత్వాన్ని మారుస్తాయి — తటస్థ పరమాణువు యొక్క ఎలక్ట్రాన్ విన్యాసాన్ని కాదు.
రూపరేఖాత్మక పరమాణు నమూనా, ప్రమాణానుసారం కాదు.
పరమాణు ప్రత్యేక గుర్తింపు
ఉద్గార / శోషణ వర్ణపటం
సమస్థానిక పంపిణీ
| ద్రవ్యరాశి సంఖ్య | పరమాణు ద్రవ్యరాశి (u) | సహజ సమృద్ధి | అర్ధాయుష్షు |
|---|---|---|---|
| 176 స్థిరమైన | 175.9414076 ± 0.0000022 | 5.2600% | స్థిరమైన |
| 178 స్థిరమైన | 177.9437058 ± 0.000002 | 27.2800% | స్థిరమైన |
| 179 స్థిరమైన | 178.9458232 ± 0.000002 | 13.6200% | స్థిరమైన |
| 180 స్థిరమైన | 179.946557 ± 0.000002 | 35.0800% | స్థిరమైన |
దశ / స్థితి
కారణం: ద్రవీభవన స్థానం (2232.85 °C) కంటే 2207.8 °C తక్కువ
రూపరేఖ మాత్రమే, ప్రమాణానుసారం కాదు
దశ పరివర్తన స్థానాలు
పరివర్తన శక్తులు
ద్రవీభవన స్థానం వద్ద 1 molను ద్రవీభవింపజేయడానికి అవసరమైన శక్తి
మరుగు స్థానం వద్ద 1 molను బాష్పీభవింపజేయడానికి అవసరమైన శక్తి
ఉత్పతన స్థానం వద్ద 1 molను ఉత్పతనం చేయడానికి అవసరమైన శక్తి
సాంద్రత
ప్రామాణిక పరిస్థితుల వద్ద
ప్రామాణిక పరిస్థితుల వద్ద
పరమాణు వర్ణపటాలు
మొత్తం 72లో 10 చూపించబడుతున్నాయి. అయాన్ ఆవేశం ఆధారంగా ఆరోహణ క్రమంలో అమర్చబడింది.
అందుబాటులో ఉన్న వర్ణపట రేఖల సమాచారం ?
| అయాన్ | ఆవేశం | మొత్తం రేఖలు | పరివర్తన సంభావ్యతలు | స్థాయి గుర్తింపులు |
|---|---|---|---|---|
| Hf I | 0 | 5341 | 187 | 3821 |
| Hf II | +1 | 218 | 2 | 10 |
| Hf III | +2 | 37 | 0 | 0 |
| Hf IV | +3 | 27 | 0 | 0 |
| Hf V | +4 | 82 | 0 | 0 |
అందుబాటులో ఉన్న శక్తి స్థాయుల సమాచారం ?
| అయాన్ | ఆవేశం | స్థాయులు |
|---|---|---|
| Hf I | 0 | 333 |
| Hf II | +1 | 125 |
| Hf III | +2 | 2 |
| Hf IV | +3 | 2 |
| Hf V | +4 | 2 |
| Hf VI | +5 | 2 |
| Hf VII | +6 | 2 |
| Hf VIII | +7 | 2 |
| Hf IX | +8 | 2 |
| Hf X | +9 | 2 |
అయానిక్ వ్యాసార్థాలు
| ఆవేశం | సమన్వయం | స్పిన్ | వ్యాసార్థం |
|---|---|---|---|
| +4 | 4 | అందుబాటులో లేదు | 57.99999999999999 pm |
| +4 | 6 | అందుబాటులో లేదు | 71 pm |
| +4 | 7 | అందుబాటులో లేదు | 76 pm |
| +4 | 8 | అందుబాటులో లేదు | 83 pm |
సమ్మేళనాలు
సమస్థానికాలు (4)
| ద్రవ్యరాశి సంఖ్య | పరమాణు ద్రవ్యరాశి (u) | సహజ సమృద్ధి | అర్ధాయుష్షు | క్షయ విధానం | |
|---|---|---|---|---|---|
| 176 స్థిరమైన | 175.9414076 ± 0.0000022 | 5.2600% ± 0.0700% | స్థిరమైన | stable | |
| 178 స్థిరమైన | 177.9437058 ± 0.000002 | 27.2800% ± 0.0700% | స్థిరమైన | stable | |
| 179 స్థిరమైన | 178.9458232 ± 0.000002 | 13.6200% ± 0.0200% | స్థిరమైన | stable | |
| 180 స్థిరమైన | 179.946557 ± 0.000002 | 35.0800% ± 0.1600% | స్థిరమైన | stable |
వర్ణపట రేఖలు
మొత్తం 1890లో 50 చూపించబడుతున్నాయి. డిఫాల్ట్గా కొలిచిన తీవ్రత ఉన్న వర్ణపట రేఖలు మాత్రమే చూపించబడతాయి.
| తరంగదైర్ఘ్యం (nm) | తీవ్రత | అయాన్ దశ | రకం | పరివర్తన | ఖచ్చితత్వం | మూలం | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 417.433998 nm | 48000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 380.03629 nm | 36000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 382.072307 nm | 34000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p y 3F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 723.71003 nm | 34000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d.6s2.(a 2D).6p z 3D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 384.917811 nm | 32000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 1D → 5d2.(a 3F).6s.(a 2F).6p y 1D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 713.1807 nm | 32000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d.6s2.(a 2D).6p z 3D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 389.993003 nm | 29000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 395.181289 nm | 26000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p y 3F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 385.830632 nm | 25000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p y 3D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 724.0873 nm | 21000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d.6s2.(a 2D).6p z 3D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 393.137246 nm | 19000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p y 3D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 480.049829 nm | 17000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 1D → 5d.6s2.(a 2D).6p z 1P* | కొలవబడినది | NIST | |
| 397.347912 nm | 15000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 706.38474 nm | 15000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 1D → 5d.6s2.(a 2D).6p z 3P* | కొలవబడినది | NIST | |
| 381.177553 nm | 14000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 3G* | కొలవబడినది | NIST | |
| 555.06011 nm | 14000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5G* | కొలవబడినది | NIST | |
| 555.211884 nm | 14000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 1D → 5d.6s2.(a 2D).6p z 1F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 456.593715 nm | 13000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 1D → 5d2.(a 3P).6s.(a 4P).6p y 5D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 435.630591 nm | 12000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 445.734411 nm | 12000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 459.87979 nm | 12000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 462.086529 nm | 12000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 465.518924 nm | 12000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3P → 5d2.(a 3P).6s.(a 4P).6p z 3S* | కొలవబడినది | NIST | |
| 380.044548 nm | 11000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 1D → 5d2.(a 3P).6s.(a 4P).6p z 5S* | కొలవబడినది | NIST | |
| 429.477692 nm | 11000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 681.89395 nm | 11000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3P → 5d.6s2.(a 2D).6p z 1F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 396.799621 nm | 10000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 406.28356 nm | 10000 | Hf I | emission | 5d.6s2.(a 2D).6p z 1D* → 3512 | కొలవబడినది | NIST | |
| 497.525232 nm | 10000 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 454.093108 nm | 8400 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 1D → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p y 3F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 443.80364 nm | 8300 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3P → 5d2.(a 3P).6s.(a 4P).6p z 3S* | కొలవబడినది | NIST | |
| 446.117576 nm | 8300 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 1D → 5d2.(a 3P).6s.(a 4P).6p z 3S* | కొలవబడినది | NIST | |
| 459.891547 nm | 8300 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 408.33549 nm | 8000 | Hf I | emission | 5d.6s2.(a 2D).6p z 1D* → 3499 | కొలవబడినది | NIST | |
| 571.91718 nm | 7300 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3P → 5d.6s2.(a 2D).6p z 1P* | కొలవబడినది | NIST | |
| 403.225898 nm | 7200 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p y 3F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 478.27405 nm | 7100 | Hf I | emission | 5d.6s2.(a 2D).6p z 3F* → 6p2.(3P).5d.(2D).6s c 3D | కొలవబడినది | NIST | |
| 383.001314 nm | 6700 | Hf I | emission | 5d3.(b 4F).6s a 5F → 5d2.(b 1D).6s.(b 2D).6p v 3F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 504.743848 nm | 6500 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3P → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p y 3D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 485.92338 nm | 6400 | Hf I | emission | 5d.6s2.(a 2D).6p z 3F* → 3512 | కొలవబడినది | NIST | |
| 386.09058 nm | 6300 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3P → 5d2.(a 3F).6s.(a 2F).6p y 1F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 441.790242 nm | 6200 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 1D → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p y 3D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 388.935622 nm | 5900 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 1D → 5d2.(a 3P).6s.(a 4P).6p y 5D* | కొలవబడినది | NIST | |
| 469.90048 nm | 5900 | Hf I | emission | 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5G* → 5d2.(3F).6s.(a 4F).7s b 5F | కొలవబడినది | NIST | |
| 678.92714 nm | 5900 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5G* | కొలవబడినది | NIST | |
| 433.027751 nm | 5800 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p y 3F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 410.65431 nm | 5600 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 1G → 5d2.(a 3F).6s.(a 2F).6p y 1F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 426.34428 nm | 5400 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5F* | కొలవబడినది | NIST | |
| 477.37157 nm | 5400 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3P → 5d.6s2.(a 2D).6p z 1P* | కొలవబడినది | NIST | |
| 590.29382 nm | 5400 | Hf I | emission | 5d2.6s2 a 3F → 5d2.(a 3F).6s.(a 4F).6p z 5G* | కొలవబడినది | NIST |
విస్తృత లక్షణాలు
సంయోజనీయ వ్యాసార్థాలు (విస్తృత)
- సంయోజనీయ వ్యాసార్థం (ప్యుక్కో)
- 152 pm
- సంయోజనీయ వ్యాసార్థం (ప్యుక్కో, ద్విబంధం)
- 128 pm
- సంయోజనీయ వ్యాసార్థం (ప్యుక్కో, త్రిబంధం)
- 122 pm
వాన్ డర్ వాల్స్ వ్యాసార్థాలు
- Batsanov
- 225 pm
- Alvarez
- 263 pm
- UFF
- 314.1 pm
- MM3
- 253 pm
పరమాణు మరియు లోహ వ్యాసార్థాలు
- పరమాణు వ్యాసార్థం (రామ్)
- 264 pm
- లోహ వ్యాసార్థం (C12)
- 159 pm
సంఖ్యాక్రమ ప్రమాణాలు
- Mendeleev
- 45
- Pettifor
- 50
- Glawe
- 50
విద్యుదృణాత్మకత ప్రమాణాలు
- Ghosh
- 0
- Miedema
- 4
- Gunnarsson–Lundqvist
- 5
- Robles–Bartolotti
- 4
ధ్రువణీయత మరియు విక్షేపణం
- ద్విధ్రువ ధ్రువణీయత
- 103 a.u.
- ద్విధ్రువ ధ్రువణీయత (అనిశ్చితి)
- 6 a.u.
- C₆ (Gould–Bučko)
- 1040 Ha·Bohr6
మీడెమా పరామితులు
- మీడెమా మోలార్ ఘనపరిమాణం
- 13.45 cm3/mol
- మీడెమా ఎలక్ట్రాన్ సాంద్రత
- 3
దశ పరివర్తనలు మరియు భిన్నరూపాలు
| ద్రవీభవన స్థానం | 2506.15 K |
| మరుగు స్థానం | 4873.15 K |
ఆక్సీకరణ స్థితి వర్గాలు
ఉన్నత స్థాయి సూచన సమాచారం
పరిరక్షణ స్థిరాంకాలు (14)
| n | ఆర్బిటాల్ | σ |
|---|---|---|
| 1 | s | 1.3984 |
| 2 | p | 4.4012 |
| 2 | s | 18.8102 |
| 3 | d | 13.5702 |
| 3 | p | 21.0168 |
| 3 | s | 21.6885 |
| 4 | d | 36.476 |
| 4 | f | 39.7904 |
| 4 | p | 34.0704 |
| 4 | s | 33.0228 |
స్ఫటిక వ్యాసార్థాల వివరాలు (4)
| ఆవేశం | CN | స్పిన్ | rcrystal (pm) | మూలం |
|---|---|---|---|---|
| 4 | IV | 72 | from r^3 vs V plots, | |
| 4 | VI | 85 | from r^3 vs V plots, | |
| 4 | VII | 90 | ||
| 4 | VIII | 97 |
సమస్థానిక క్షయ విధానాలు (46)
| సమస్థానికం | మోడ్ | తీవ్రత |
|---|---|---|
| 153 | B+ | — |
| 154 | B+ | 100% |
| 154 | A | 0% |
| 155 | B+ | 100% |
| 155 | A | — |
| 156 | A | 100% |
| 156 | B+ | — |
| 157 | A | 94% |
| 157 | B+ | 14% |
| 158 | B+ | 55.7% |
X‑కిరణ పరిక్షేపణ కారకాలు (514)
| శక్తి (eV) | f₁ | f₂ |
|---|---|---|
| 10 | — | 2.62338 |
| 10.1617 | — | 2.71485 |
| 10.3261 | — | 2.80951 |
| 10.4931 | — | 2.90326 |
| 10.6628 | — | 2.98247 |
| 10.8353 | — | 3.06384 |
| 11.0106 | — | 3.14744 |
| 11.1886 | — | 3.21346 |
| 11.3696 | — | 3.27509 |
| 11.5535 | — | 3.33789 |
అదనపు సమాచారం
Estimated Crustal Abundance
The estimated element abundance in the earth's crust.
3.0 milligrams per kilogram
మూలాధారాలు (1)
Estimated Oceanic Abundance
The estimated element abundance in the earth's oceans.
7×10-6 milligrams per liter
మూలాధారాలు (1)
మూలాధారాలు
(9)
Data deposited in or computed by PubChem
The half-life and atomic mass data was provided by the Atomic Mass Data Center at the International Atomic Energy Agency.
Element data are cited from the Atomic weights of the elements (an IUPAC Technical Report). The IUPAC periodic table of elements can be found at https://iupac.org/what-we-do/periodic-table-of-elements/. Additional information can be found within IUPAC publication doi:10.1515/pac-2015-0703 Copyright © 2020 International Union of Pure and Applied Chemistry.
The information are cited from Pure Appl. Chem. 2018; 90(12): 1833-2092, https://doi.org/10.1515/pac-2015-0703.
Thomas Jefferson National Accelerator Facility (Jefferson Lab) is one of 17 national laboratories funded by the U.S. Department of Energy. The lab's primary mission is to conduct basic research of the atom's nucleus using the lab's unique particle accelerator, known as the Continuous Electron Beam Accelerator Facility (CEBAF). For more information visit https://www.jlab.org/
The periodic table at the LANL (Los Alamos National Laboratory) contains basic element information together with the history, source, properties, use, handling and more. The provenance data may be found from the link under the source name.
The periodic table contains NIST's critically-evaluated data on atomic properties of the elements. The provenance data that include data for atomic spectroscopy, X-ray and gamma ray, radiation dosimetry, nuclear physics, and condensed matter physics may be found from the link under the source name. Ref: https://www.nist.gov/pml/atomic-spectra-database
This section provides all form of data related to element Hafnium.
The element property data was retrieved from publications.